پرسش های پیک مستند

1 – واقعـۀ خوب برای سینمای مستند سال 1385

2 – واقعۀ بد برای سینمای مستند سال 1385

3– بهترین فیلم هایی که امسال دیدید ( 3 تا 5 فیلم )

4 – مهم ترین آدم ها در سینمای مستند سال 1385

5 – خواست و آرزویتان برای سینمای مستند سال 1386

پاسخ های روبرت صافاریان

1- فیلم‌های مستند ما به مسائل زندگی اجتماعی معاصر نزدیک شده‌اند و دیگر سینمای مستند مترادف با فیلم‌هایی درباره صنایع دستی و روستاهای دورافتاده نیست.

آشتی نسبی تلویزیون با مستندسازان مستقل بخصوص از طریق مجموعه مستند بیست شب

 2- ناتوانی مرکز گسترش و کلیت نهاد سینمای مستند ایران که شامل خود مستندسازان و انجمن مستندسازان و انجمن تهیه کنندگان سینمای مستند هم می شود برای انتشار یک نشریه تخصصی سینمای مستند. در همین رابطه به طور خاص برای من:

در اوائل سال 85 به دعوت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی جلسه‌ای داشتیم (همایون امامی، پیروز کلانتری و من) با فرید فرخنده‌کیش مسئول بخش فرهنگی این تشکیلات برای از سرگیری انتشار مجله سینما-حقیقت. در پایان جلسه قرار شد ما طرحی برای انتشار این نشریه ارائه کنیم که در آن انتشار سینما-حقیقت با حمایت کامل مرکز شروع شود و بعد از یک دوره معین (یک سال) حمایت آن به حداقل کاهش یابد. طرح با ارزیابی مالی معقول به سازمان گسترش ارائه شد. حتی جوابی داده نشد. وقتی خودمان پیگیری کردیم گفتند فعلاً منتفی است. در مورد جواب ندادن هیچ عذری پذیرفته نیست. چطور می‌توان مردم را دعوت کرد و از آنها برای پروژه‌ای طرح خواست و وقتی آنها با صرف وقت گرانبهای خود طرحی ارائه می‌کنند حتی جواب ندارد که فلان جای طرح عیب دارد یا درباره بهمان جایش باید مذاکره کرد یا اصلاً شرایط فعلاً اجازه انتشار مجله را نمی‌دهد. امّا مهم‌تر این است که تشکیلاتی مانند سازمان گسترش سینمای مستند و تجربی با امکانات وسیعی که در اختیار دارد (وسیع در حدّ سینمای مستند ایران) بعد از سال‌ها هنوز نتوانسته است انتشار نشریه تخصصی سینمای مستند را از سر بگیرد یا از انتشار چنین نشریه‌ای حمایت کند، در حالی که کلّ حمایت مالی سالانه آن از چنین نشریه‌ای به اندازه بودجه یکی از فیلم‌های مستند بلند تولیدی سازمان هم نیست.

 3- رئیس جمهور میرقنبر / کارت قرمز / تهران چند درجه ریشتر / سقف شیشه‌ای / آغاز پائیز / کاش گفته بودند نه / ماریا

4- نمی توانم آدم خاصی را جدا کنم. خیلی ها در این حوزه کارهای خوب انجام دادند.

5- آرزو می کنم مستندسازان تصور درستی از جایگاه سینمای مستند و اهمیت آن در جامعه پیدا کنند و خواست ها و نیازهای خود را به نحو واقع بینانه تری با توجه به این ارزیابی درست تنظیم کنند و از گفتمان رمانتیکی که برای سینمای مستند ارج و قرب و اهمیتی غیرواقعی قائل می شود بپرهیزند.

 برگشت به صفحه اصلی ...