پرسش های پیک مستند

1 – واقعـۀ خوب برای سینمای مستند سال 1385

2 – واقعۀ بد برای سینمای مستند سال 1385

3– بهترین فیلم هایی که امسال دیدید ( 3 تا 5 فیلم )

4 – مهم ترین آدم ها در سینمای مستند سال 1385

5 – خواست و آرزویتان برای سینمای مستند سال 1386

پاسخ های پیروز کلانتری

1 – سال ها دل ما مستند سازان طلب جام جم  و تخت سلیمان از دیگران کرده و حالا داریم به خودمان می پردازیم؛ این که چه داریم، با هم چه می توانیم بکنیم و خواست هامان را چگونه می شود شدنی کرد.

 در همین حال و هوا، شکل گیری باهم بودن های دلخواهانه و خوش باشانۀ :

 جمع مستند نگاران در « گروه مطالعات سینمای مستند »

جمع فیلم سازان در اعتراض به نحوۀ انتخاب و نمایش و داوری فیلم های مستند جشنوارۀ فجر

جمع ارد عطارپور و فیلم سازان پیگیر همراه او در تولید مجموعۀ مستند «بیست شب»

جمع هیأت مدیرۀ انجمن مستند سازان در فعال و درگیرکردن انجمن با فضای سینمای مستند امروزمان .

جمع منوچهر مشیری، همایون امامی و سودابۀ مرادیان در راه انداختن اولین دورۀ کارگاه های آموزش تخصصی سینمای مستند

همین جمع کوچک ما در راه انداختن همین سایت کوچک

و چه بسیار جمع های کوچک گمنام، اما جذاب  فیلم سازان گوشه و کنار این مرز بی کران در به بارنشاندن امیال و خواست های کوچک و بزرگشان را خوش ترین اتفاق سینمای مستند امسالمان می دانم و بر این باورم که این رشته سر دراز دارد؛ باور کنید!

و بعد :

 ادامۀ حضور محمدتهامی نژاد در فیلم خانۀ ملی ایران و پایداری او در بازشناسی دهه های مهجور 1320 و 1330 سینمای مستند ایران و تجلیل از او در جشن سینما.

در دستورکار قرار گرفتن جشنوارۀ بین المللی سینمای مستند 1386 از سوی معاونت سینمایی و مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی.

نمایش فیلم های مستند معاصر جهان در برنامۀ « مستند 4 » .

فعال شدن نسبی و تدریجی فضای نقد و بررسی فیلم های مستند در مطبوعات .

 2 – به بیراه افتادن جشنوارۀ سینمای مستند کیش

و تداوم حضور موانع آزارنده در سینمای مستند که اصلا" اتفاق و اتفاقی نیست، اما جای یادآوری دائم برای دیده شدن و چاره اندیشی دارد :

استمرار انحصار تولید و عرضۀ فیلم مستند ( به جای حمایت از تولید و عرضۀ فیلم ) در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، و نحوۀ غیر حرفه ای، از سر رابطه، بی برنامه و غیر مؤثر تولید های امسال مرکز.

استمرارانحصار سیاست تولید و نمایش فیلم مستند در تلویزیون و خسّت آن در خرید و نمایش فیلم های مستند بخش خصوصی و فیلم سازان.

نگاه مدیریت جشنوارۀ فیلم فجر ( و بنیاد سینمایی فارابی ) به سینمای مستند، به عنوان دنباله و پارکابی سینمای اکران و نانخور و حقوق بگیر این سینما ( در حالی که سینمای مستند باید پیگیر احقاق حقوقش از کل سینمای ایران، و نه از بنیاد سینمایی فارابی باشد ) .

و محدود ماندن نمایش فیلم های مستند در جشنواره ها و برنامه های گاه به گاه که امکان ارتباط طبیعی و زنده با مخاطب را از فیلم ساز می گیرد.

 3 – آقای هنر ( رضا بهرامی نژاد )، روزهای بی تقویم ( مهرداد اسکویی )، هدف : خبرنگار ( مازیار بهاری )، آقای کیمیایی (امیر قادری )، روز پنجاه هزار سال ( محمدرضا وطن دوست ) .

4 –  محمد تهامی نژاد، ارد عطارپور، بهمن کیارستمی و تمامی آن فیلم سازان و دست اندر کاران سینمای مستند که ابتدا دلبستۀ کارشانند و بعد درگیر نان و نامشان.

 5 – باور کنیم که سدّ انحصار را تنها با شکستن خودمحوری ها و انحصارهای کوچک خودمان می توانیم بشکنیم : با هم فیلم ببینیم، با هم فیلم بسازیم و با هم برای رفع  و دفع موانع بالندگی سینمای مستندمان بیندیشیم وعمل کنیم .

 برگشت به صفحه اصلی ...