عکاس جنگ: پارادوکس اخلاقی عکس و فیلم گرفتن از رنج انسان ها

روبرت صافاریان

".... اگر فقط مي‌شد كسي را حتي يك بار به ميدان جنگ برد تا به چشم خود ببيند فسفر سفيد با چهره يك كودك چه مي‌كند يا يك گلوله موجب چه درد جانكاهي مي‌شود يا يك تكه شراپنل چگونه پاي انساني را از تنش مي‌كند، اگر مي‌شد هركس آنجا باشد و هراس و رنج جنگ را ببيند، فقط يك بار، در اين صورت مي‌فهميد كه چرا هيچ چيز ارزش اين را ندارد كه بگذاريم اوضاع به نقطه‌ای برسد كه اين بلاها حتي سر يك نفر بيايد، چه برسد به اينكه هزاران نفر متحمل آن شوند.

امّا نمي‌شود همه را به ميدان جنگ برد و برای همين است كه عكاسان جنگ به آنجا مي‌روند تا به آنها نشان دهند، دستشان را بگيرند و نگاهشان دارند و نگذارند دنبال كارشان بروند و توجه كنند چه اتفاقات وحشتناكي روي مي‌دهد. عكس‌هايي بيافرينند آن قدر نيرومند كه بتوانند بر تصاوير رقيق‌كننده رسانه‌هاي جمعي فائق آيند و آدم‌ها را از لاك بي‌تفاوتي‌شان خارج كنند ــ اعتراض كنند و با نيروي اين اعتراض ديگران را هم به اعتراض برانگيزند. "

این بخشی از بیانیه جیمز نچوی، عکاس جنگ، است که مستند فوق العاده کریستین فرای شیوه کار و دیدگاه هایش را به تصویر می کشد. این فیلم که عکاس جنگ نام دارد بهترین کاری است که درباره پارادوکس اخلاقی عکس و فیلم گرفتن از درد و رنج انسان ها ساخته شده است. دیدن آن برای همه مستندسازان مطلقاً ضروری است.

عکاس جنگ روز سه شبنه 25 اردیبهشت از برنامه مستند چهار شبکه چهار تلویزیون پخش می شود.

بخوانید:

نقد فیلم عکاس جنگ: ای او اسکات (نیویورک تایمز)

بیانیه جیمز نچوی درباره نقش عکاسان جنگ در مبارزه با جنگ

 برگشت به صفحه اصلی ...