|
|
|
گفت و گو با فتح الله امیری ( كارگردان مستند حیات وحش ایلام ) و ناگهان دو گرگ از راه رسیدند
- چطور شد که به ساخت این فیلم علاقه مند شدی ؟ در ابتدا باید بگم که علاقه من به طبیعت و حیات وحش جزوی از شخصیت منه که سینمای مستند با موضوع حیات وحش در زیرمجموعه اون قرار می گیره. در ابتدا قصد داشتم مستندی درباره یک گونه خاص یعنی شغال بسازم اما در همان تحقیقات اولیه متوجه شدم که در ایران آن قدر مطالعه و پژوهش علمی بر روی شغال انجام نشده که بشه از اون یک فیلم مستند ساخت، ولی امکان معرفی حیات وحش به طور گسترده تر وجود داره. - آیا برنامه خاصی برای ساخت فیلم داشتی ؟ نه. برای برنامه ریزی باید اطلاعات در دست داشت . متاسفانه اطلاعات در زمینه حیات وحش در استان چیزی بیش از نام حیوانات نبود واین تازه شروع مشکلات بود. - روش کار به چه شکل بود ؟ سوال جالبیه . چون به جز عدم اطلاعات ، شخصا فاقد هرگونه تجربه ای در این زمینه بودم . تقریبا به تمام روشهایی که امکان آن با بودجه و تجهیزات من وجود داشت دست زدم . در بسیاری از موارد وسایل رو خودم می ساختم .مثلا ساخت پروژکتور شارژی که 10 ساعت یک سره روشن بمونه یا تغییر کلوین نورها برای نزدیک شدن به نور ماه و یا استفاده گسترده از نور مادون قرمز و ...، در عمل هم از روشهای مختلفی برای نزدیک شدن به حیوانات استفاده کردیم . از تعقیب در دشتها با ماشین گرقته تا استفاده از طعمه در شب و یا جستجو درمیان کوه ها ، گاهی از فرط خستگی دوربین را روشن می کردیم ، نورمی دادیم و می خوابیدیم . خلاصه هر کاری که امکان داشت و یا برای خیلی ها غیر ممکن بود انجام دادیم . مثلا چند ساعت در کوه دنبال گراز دویدیم تا وقتی خسته شد فیلم بگیریم . نیازها در مدت تصویر برداری مشخص می شد . ما 10 روز تصویر برداری می کردیم، 10 روز استراحت . استراحت هم به این معنی بود که به تهیه ویا ساخت ابزار مورد نیاز و شناسایی مناطق بعدی برای تصویر برداری مشغول بودیم . در همین فواصل راش ها را به استاد راهنما (دکتر احمد ضابطی جهرمی ) نشان می دادم و از راهنمایی ها و تجربیاتشان کمک می گرفتم . ما بیش از 12 بار بازبینی داشتیم که فکر نمی کنم مورد مشابهی در سطح پایان نامه های دانشگاهی وجود داشته باشه. - تصویربرداری چقدر طول کشید؟ 70 روز و 40 شب تصویربرداری داشتیم که با استراحت بین آن ها حدود یک سال فقط تصویربرداری کار طول کشید. - 40 شب؟ بله. تصویر برداری در شب و در استان ایلام که یک استان مرزیست یک بحثه و تهیه برق برای نوردهی در دشت وجنگل بحث دیگه .در یک مورد 12 شب متوالی از غروب تا طلوع خورشید ایستاده پشت دوربین منتظر گرگ بودیم و تا صبح حتی یک لحظه ننشستیم ، هر شب به ترسناک ترین و مخوف ترین دره ها که کسی جرات رفتنش رو نداشت می رفتیم .اما بی فایده بود ، حتی یک ثانیه هم تصویر نگرفتیم تا این كه شب آخر هیچ کس حاضر نشد بیاد و مجبور شدم تنها برم . صبح روز سیزدهم حدود ساعت 4 صبح وقتی كه دیگه توانم تمام شده بود و قدرت ایستادن روی پاهام رو نداشتم ناگهان دو گرگ از راه رسیدند . - خیلی جالبه. از خاطراتت بیشتر بگو ؟ کل فیلم برای من خاطرست . یك شب وقتی بعد از مدت ها جستجو خرس پیدا کردیم ساعت 3 شب بود و نور پروژکتور داشت تمام می شد .از خوش حادثه دو تا خرس بودند و از بد حادثه اون شب ما فقط دو نفر بودیم که دو تا شمشیر ، یه دوربین ، یه پروژکتور شارژی و یه باطری ماشین 30 کیلویی همراهمون بود. چند دقیقه فیلم گرفتیم که دیدیم یکی از خرس ها نیست .چون دید نداشتیم سریع رفتیم رو یه درخت بلوط . تا صبح پایین نیومدیم و از سرما لرزیدیم . یك بار هم تو یه شب بدون مهتاب ابری و تاریک دوست محافظ ما درست موقعی که دو تا شمیر دستش بود از یه صخره 10 متری پرت شد پایین. خوشبختانه دست و پاش نشکست ، شمشیر هم تو شکمش نرفت . خاطرات زیاده . خودم یه بار نزدیک بود برم روی مین . یه بار هم مرگ رو به خاطر تشنگی مفرط لمس کردم . تا اون موقع هیچ وقت باورم نمی شد که آدم از تشنگی هم ممکنه بمیره ، بعضی چیزها رو هم اصلا نمیشه گفت. - از تجربیاتت بگو . چه چیزایی از ساخت این فیلم آموختی ؟ خوب اولین تجربه اینه که دیگه اینجوری فیلم نسازم .چون دیگه نمی تونم اون جوری تلاش کنم . ساخت فیلم مستند با موضوع حیات وحش شرایط خودش رو می طلبه ، شرط اول : داشتن امکانات و تجهیزات مخصوص این کاره به طور حرفه ای در ایران كم یابه . شرط دوم : وجود منطقه زیست محیطی و جانوری مناسبه که مثلادر استان ایلام وجود نداشت اما چنین محیط هایی هنوزهم در ایران پیدا می شه . وشرط سوم : صبره . در این جا تقریبا چیزی در کنترل شما نیست و مثل بعضی شبکه های خارجی حیوانات دست آموز وجود ندارند. پروژه های حیات وحش به شدت زمان بر هستند و زمان در فیلم سازی یعنی هزینه . اما اگر شرایط فراهم باشه به طور کل برنامه های زیست محیطی وطبیعت جزء معدود برنامه هایی هستند که در شبکه های جهانی جایگاه مشخصی دارند. - آیا دانشکده برای ساخت فیلم از تو حمایت کرد ؟ دانشکده از لحاظ مالی وتجهیزات هیچ کمکی نکرد . اما وجود یک استاد راهنمای باتجربه ودلسوز در افزایش سطح کیفی فیلم وحتی انگیزه من برای تکمیل پروژه انکار ناپذیر بود. مورد بعدی آقای دکتر قارونی معاون محترم آموزشی دانشکده بود که فیلم را به شبکه چهار معرفی کرد . البته سازمان فیلم را کم تر از هزینه تولید خرید و این مشکل برای همه فیلم هایی که پس از تکمیل ارائه می شه وجود داره . - در مرحله تدوین کار به چه شکل پیش رفت؟ من 40 ساعت راش جورواجور وبی ربط داشتم . اول همه راش ها رو چندبار دیدم ونکات رو نوشتم . البته این کار را از همان فواصل تصویربرداری شروع کرده بودم . بعد محور اصلی فیلم رو ارتباط بین حیوانات قرار دادم و در انتها فقط از پستانداران استفاده کردم و پرندگان ، حشرات وخزندگان کنار گذاشته شدند . در مرحله بعد یک ارتباط منطقی بین پستانداران تعریف شد و به یک سیر روایی برای جذابیت بیشتر اضافه شد. خلاصه فیلم نامه برای تدوین نوشته شد. - موضوع فیلم بعدی ات چیه ؟ فیلم بعدی هم یک مستند با موضوع حیات وحشه به نام " زندگی در کسوف " درباره اثر طبیعی ملی دهلران شامل غار خفاش و چشمه های قیر و آب گرم که این بار کار طبق فیلمنامه دقیق ودکوپاژ شده ساخته میشه . در این پروژه ترکیبی از رئال ، انیمشن ، استودیو ، دکور ، پرده آبی و ویدئو گرافیک استفاده میشه که امیدوارم بتونه سطح کیفی این ژانر از سینمای مستند رو بین المللی کنه . - موفق باشی |
|
|
