دغدغه های بعد از جشنواره شهر

پیروز  کلانتری

یک ماهی از پایان جشنوارۀ فیلم شهر می گذرد و من هنوز ذهنم درگیر اهمیت و تآثیر این جشنواره برای جامعۀ رو به مدرن شدن ما وشهر عجایب غرایب تهران و دیگر شهرهای بزرگ در اکناف ایران است. (این کلمۀ عجایب غرایب را در مطلبی در مثلاً مجلۀ فیلم هم به همین راحتی می توانم به کار ببرم؟ ) ماههای پیش از برگزاری جشنواره هم این مسأله دغدغۀ من بود و در انتظار برگزاری جشنواره بودم.

حالا با اضافه شدن فیلم امسالم در بارۀ زلزلۀ تهران به سه فیلم قبلی‌ام در فضای تهران، دیگر می‌توانم قرص و محکم بگویم مستندسازی هستم که فیلم شهری می‌سازم. سال گذشته در جمع ”گروه مطالعات سینمای مستند“ و با سردبیری روبرت صافاریان یکی از شماره های فصلنامۀ گروه شهر شناسی ”ایران شهر“ را به شهر و سینمای مستند اختصاص دادیم و دو سه طرح آینده‌ام برای فیلم سازی مربوط به تهران است. می خواهم بگویم بیش از گذشته خواهان تماشای این شهر و گفتگو با آنم.

جشنواره های موضوعی صرفاً فضای نمایش فیلم به مفهوم عام یا هنری نیستند و باید بتوانند در برقراری رابطۀ سینما با فضای موضوعشان مؤثر باشند، به گفت و گوی میان عرصه‌های جداگانه‌شان دامن بزنند و زمینه ساز رابطۀ فعال‌تر و مؤثرتر آن ها در جامعه شوند.

وقتی شهرداری بانی شکل گیری چنین جشنواره ای می‌شود، حتماً به این خاصیت توجه دارد و می‌خواهد از آن حاصل بردارد؛ اما چگونه؟ به عقل منِ درگیر با شهر به عنوان یک شهروند و مستندساز، این پیشنهاد ها جای مطرح شدن دارد :

1- متخصصان و کارشناسان شهرشناس که با سینما هم درگیر هستند، به کمک گرفته شوند ( در برنامه ریزی جشنواره و در کمیته های انتخاب و داوری ودر جلسات گفت و گو در روزهای جشنواره ).

2- فیلم سازان درگیر با مسایل شهری نیز.

3- جشنواره در میان دانشجویان مرتبط با مسایل شهری، معماران، جامعه شناسان، انسان‌شناسان، مردم شناسان، نویسندگان، ....تبلیغ شود و امکانات حضور و بهره برداری و بهره رسانی آن ها فراهم شود.

4- هر سال حول یک موضوع مهم شهری، فیلم های مرتبط با آن موضوع در کنار بخش مسابقه نمایش داده شود.

5- هر سال یک فیلم ساز شاخص در مستندسازی شهری دعوت شود وامکان گفت و گو و ارتباط فعال او با فیلم سازان، شهر شناسان و مخاطبان پیگیر این فضا فراهم شود.

6- جلسات گفت و گو با فیلم سازان و شهر شناسان فیلم شناس در دورۀ برگزاری جشنواره فعالانه برگزار شود.

7- حاصل نشست ها و گفت و گوها و نقدهای دورۀ جشنواره در کتابی چاپ و منتشر شود.

قطعاً با نظرخواهی گسترده تر، این پیشنهادها افزون خواهد شد.

متأسفانه در جشنوارۀ فیلم شهر امسال نشانی از هیچ کدام از این توجهات دیده نشد و در عوض 66 فیلم مسابقه، که نیمی شان ربطی به شهر نداشتند، جای بسیاری از فضاهای یاد شده را پر کردند.

با این حال من هنوز ذهنم درگیر تأثیر حضور چنین چشنواره ای در شهر تشنۀ تهران و  سینمای مستند شهری تازه‌نفسمان است و در انتظار جشنوارۀ سال آتی می‌مانم، که  امیدوارم یک جشنوارۀ پر و پیمان شهری باشد.     

بازگشت به صفحه اصلی