|
|
|
متر و معیارتان را اعلام کنید پیروز کلانتری انتخاب ها و داوری ها همیشه با حرف و حدیث همراه بوده و از امور مناقشه برانگیز است. پس، عقل و انصاف حکم می کند به این فضای مکرّر ندمیم و این وضعیت را از خصوصیات این فعالیت ها به حساب بیاوریم. می دانم که اگر نه داوری، اما لااقل مسئلۀ انتخاب فیلم ها در جشنواره های خارجی بسیار شفاف تر و رک و راست تر از وضعیت ما برگزار می شود. جشنواره ها گرایش و تعریف روشن و اعلب، اعلام شده ای از سیاست های خود و نحوۀ انتخاب هاشان دارند و اسیر ملاحظات و پنهان کاری های اینجایی نیستند و گاه کل انتخاب فیلم ها تنها با نظر و سلیقۀ رییس جشنواره انجام می شود، بی آن که خجالت یا ترسی از نقد و سؤال دیگران وجود داشته باشد. اما در ایران اعضای هیأت انتخاب هم مثل هیأت داوری، از دست اندرکاران سینما انتخاب می شوند و مدیر و مسئول جشنواره به جای اعلام آشکار سیاست و راه و روال جشنواره و اعمال شفاف برنامه های خود، در این هول و دغدغه است که هم اهالی سینما را راضی نگه دارد و هم منظور خود را پیش ببرد و محذور خود را لحاظ کند. چنین است که ترکیب هیأت های انتخاب و داوری، نامتجانس و از هر چمن گلی می شود و کار اتتخاب و داوری هیچ وقت فرم و شکل موجه و قابل دفاعی پیدا نمی کند. قصد نقد و جدل حادی ندارم و تنها در بارۀ هیأت انتخاب و نحوۀ انتخاب فیلم های بخش مسابقۀ ملی جشنوارۀ "سینما حقیقت" امسال که چند روز پیش اعلام شدند، چند سؤال مطرح می کنم که برای بعضی شان پاسخی ندارم و برای برخی دیگر علاقه مند شنیدن پاسخ مدیران و دست اندرکاران این امر هستم: 1 – در انتخاب اعضای هیأت انتخاب فیلم های این بخش، چه قدر به "شناخته" (و نه "معروف") بودن افراد باور وجود داشته و توجه شده است ؟ روشن است که منظورم همۀ اعضای هیأت انتخاب نیست و روشن است که این سؤال من به این معنی است که "شناخته" بودن اعضای هیأت های انتخاب و داوری در امر و فضای مورد انتخاب و داوری را یکی از اصول این فعالیت می دانم . 2 - 10 فیلم در بخش فیلم های بلند مستند و حدود 50 فیلم در بخش فیلم های کوتاه مستند انتخاب شده اند. چون خودم یک فیلم 52 دقیقه دارم که در بخش فیلم های کوتاه انتخاب شده، می توانم این نتیجۀ حداقل را بگیرم که فیلم های زیر این زمان (اگر نه بیش تر از آن) کوتاه ارزیابی شده اند. آیا 10 فیلم برای تعداد فیلم های یک "مسابقه" کم و 50 فیلم برای آن مسابقۀ دیگر زیاد نیست ؟ نمی شد دو بخش را طوری تعریف و تقسیم کرد که هم فیلم 52 دقیقه کوتاه ارزیابی نشود و هم تعادلی میان تعداد فیلم های این دو بخش برقرار شود ؟ 3 – چند فیلم حدود 40 و 50 دقیقۀ دیگر می شناسم که فیلم های خوبی بودند و انتخاب نشده اند. نمی پرسم (فعلا" لااقل) که چرا انتخاب نشدند. سؤال من این است که آیا برخی از آن ها در تراکم انتخاب 50 فیلم و در ارجح دانستن نسبی فیلم های کوتاه تر برای رسیدن به ساعت نمایش کم تر و معقول تر کنار گذاشته نشده اند ؟ 4 – مسئولی که در هیأت انتخاب حضور دارد، نقش حقیقی دارد یا جایگاه حقوقی ؟ اگر جایگاه حقوقی دارد و جشنواره، به خاطر همان ملاحظات و نگرانی از اعلام نظر آشکار، این پز را دارد که در کار هیأت انتخاب دخالت نمی کند، در برابر اظهار نگرانی از تأثیر حضور مسئول خود- لااقل- در بحث ها و نظردهی اعضای هیأت اتتخاب چه جوابی دارد ؟ 5 – فکر نمی کنید حال که این همه حرف و جدل و مناقشه در انتخاب ها و داوری ها وجود دارد، برای روشن شدن فضا و رابطۀ فیمابین ذو طرف نقد و سؤال، مسئولان برگزاری این انتخاب ها و داوری ها ( و بخصوص انتخاب ها، که غیر سلیقه ای تر و حساسیت برانگیزتر است) یا خود هیأت ها، در بارۀ ملاک ها و توجهات خود حرف بزنند و سؤال هایی از نوع سؤال های من را پیشاپیش پاسخ دهند یا لااقل بستر نقد و نظر مخالفان را روشن تر سازند تا کار به سوء تفاهم یا تعبیر و تفسیرهای از سر ندانستن نینجامد ؟ مدیریت جشنوارۀ "سینما حقیقت" نمی خواهد در این باب قدم پیش بگذارد ؟ این مطلب بار اول در روزنامۀ "اعتماد" روز 20 شهریور چاپ شده است. |
|
|
