|
|
|
در حوالی این روزها ... (2) امیر حسین ثنائی 1 جشنواره های سینمایی با فقدان تاثیر گذاری طولانی مدت، اما چند تا حسن خیلی بزرگ دارن؛ مثه فرو رفتن توی صندلی سالن تاریک سینما و دل سپردن به دنیاهای جدید، دوستای نادیده رو دیدن و گپ زدن و آشنا شدن؛ دل خوش بودن های چند روزه و ... اما امروز داشتم فکر می کردم چرا توی این جشنواره و جشن مثه جشنواره فیلم فجر خبر زیادی از قدیمی های سینمای مستند نیست. مثلا مدت هاست دارم فکر می کنم که یکی از بهترین مستند سازان دهه شصت و کارگردان فیلمایی مثه گفتگو در مه، مای سا و ماسان، سرود دشت نیمور، آب و آبیاری سنتی، خیزاب، آن سوی حصار، کوره پزخانه و ... چرا دیگه چند ساله فیلم نساخته. می شه یه نفر سلام ما رو به آقای محمد رضا مقدسیان برسونه؟ 2 اگه اشتباه نگرفته باشم، این جا سالن سینماست؛ که حضور در اون یه سری آداب و آیین داره! می شه لطف کنین موبایلتون رو خاموش کنین و توی بلند بلند حرف زدن و قرار کاری گذاشتن وسط یه فیلم ما رو هم شریک نکنین؟ 3 شما که این جشن خوب رو برامون راه انداختین؛ شما که محبت کردین؛ شما که ... می شه بعد از سه روز کاتالوگ فیلمای جشنواره رو یه جوری بهمون برسونین تا بفهمیم کی به کیه؟ به خدا نمی شه تا ساله دیگه صبر کردا ... . 4 چند تا از فیلمایی که توی بخش بین الملل و مرور و ... دارن به نمایش در می آن، چه خوب و چه بد با استفاده از عکس ها و فیلم های آرشیوی ساخته شدن. شیوه ای از مستند سازی که ما این جا کوچکترین اهمیتی هم بهش نمی دیم. اما یه چیز دیگه ای هم هست؛ می شه راهنماییم کنین که اگه فقط چند دقیقه راش مثلا درباره ی انقلاب بخوام، باید به چند تا مرکز برم؟ چند تا معرفی نامه می خواد؟ چند تا امضا؟ چند تا ... . |
|
|
